پدیدارشناسی رابطه منتورینگ بین کارورزان رشته مشاوره و مشاوران مدرسه از نگاه دانشجومعلمان
کد مقاله : 1322-8MEDUCT
نویسندگان
مهدی وفایی‌زاده *
استادیار گروه آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف فهم تجربه زیسته دانشجوـ‌معلمان دانشگاه فرهنگیان از رابطه با مشاور مدرسه به‌عنوان منتور در درس کارورزی چهار انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی هرمنوتیکی انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان ۱۴ دانشجوـ‌معلم پسر رشته مشاوره پردیس شهید رجایی استان سمنان ورودی سال ۱۴۰۱ بودند که به روش هدفمند انتخاب شدند و کارورزی خود را در کلینیک مشاوره آموزش‌وپرورش می‌گذراندند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های حضوری، انفرادی و نیمه‌ساختاریافته ۶۰ تا ۸۰ دقیقه‌ای گردآوری و با هدایت رویکرد هرمنوتیکی ون‌مانن و استفاده از مراحل هفت‌گانه کوالایزی تحلیل شدند. تحلیل داده‌ها به شناسایی هشت مضمون اصلی انجامید؛ پذیرش سازمانی و به‌رسمیت‌شناخته‌شدن حرفه‌ای؛ اعتماد و امنیت روان‌شناختی؛ یادگیری از مشاهده تا مشارکت حرفه‌ای؛ بازخورد و گفت‌وگوی تأملی؛ قدرت و استقلال حرفه‌ای؛ ملاحظات اخلاقی و پیچیدگی‌های مشاوره؛ شکل‌گیری هویت حرفه‌ای؛ و محدودیت‌های نهادی و شکاف میان مربیگری مطلوب و تجربه واقعی. یافته‌ها نشان دادند که تجربه مربیگری از تعامل میان کیفیت رابطه، فرصت‌های مشاهده و مشارکت، بازخورد، تأمل درباره تجربه‌ها، ملاحظات اخلاقی و شرایط سازمانی شکل می‌گیرد. محدودیت فرصت‌های گفت‌وگو و مشارکت و ابهام نقش‌ها می‌توانند فاصله‌ای میان ظرفیت آموزشی کارورزی و تجربه واقعی دانشجویان ایجاد کنند. بنابراین، روشن‌بودن انتظارات، مشارکت تدریجی، بازخورد سازنده و گفت‌وگوی تأملی می‌توانند به بهبود یادگیری حرفه‌ای کمک کنند. با توجه به همگونی مشارکت‌کنندگان و محدودبودن پژوهش به یک محیط کارورزی، انتقال یافته‌ها به سایر بافت‌ها باید با احتیاط انجام شود.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
منتورینگ، مشاور مدرسه، کارورزی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی