| رابطه خودکارآمدی عمومی با ابعاد سازگاری تحصیلی دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم: بررسی نقش میانجی تاب‌آوری |
| کد مقاله : 1321-8MEDUCT |
| نویسندگان |
|
ابراهیم شاملو *1، منا قاسمی شال2 1دبیر 2مدرس دانشگاه |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودکارآمدی عمومی با ابعاد عاطفی، اجتماعی و آموزشی سازگاری تحصیلی و تعیین نقش میانجی تاب‌آوری در دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر شهریار در سال تحصیلی 1404-1405 بود که از میان آن‌ها نمونه‌ای به حجم230 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (1982)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) و پرسشنامه سازگاری تحصیلی سینها و سینگ (1993) گردآوری شدند. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و آزمون میانجی‌گری با روش بوت‌استرپ استفاده شد. نتایج نشان داد خودکارآمدی عمومی با تاب‌آوری رابطه مثبت و معناداری دارد (r=0.710 , p<0.001). ، همچنین، خودکارآمدی عمومی با نمره کل مشکلات سازگاری تحصیلی رابطه منفی و معناداری نشان داد. p<0.001) (r=-0.598 ,، تاب‌آوری نیز با نمره کل مشکلات سازگاری تحصیلی رابطه منفی و معناداری داشت (r=-0.567, p<0.001) ، نتایج تحلیل میانجی‌گری نشان داد اثر مستقیم خودکارآمدی عمومی بر نمره کل مشکلات سازگاری تحصیلی پس از کنترل تاب‌آوری معنادار باقی ماند p<0.001) (B=-0.208, اما اثر غیرمستقیم از مسیر تاب‌آوری معنادار نبود. یافته‌ها نشان می‌دهد خودکارآمدی عمومی و تاب‌آوری با مشکلات کمتر سازگاری تحصیلی ارتباط دارند؛ بااین‌حال، نقش میانجی تاب‌آوری در رابطه بین خودکارآمدی عمومی و سازگاری تحصیلی در پژوهش حاضر تأیید نشد. بر این اساس، توجه به تقویت باورهای خودکارآمدی و منابع روان‌شناختی دانش‌آموزان می‌تواند در طراحی برنامه‌های حمایتی مدرسه مورد توجه قرار گیرد |
| کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.) |
| خودکارآمدی عمومی، سازگاری تحصیلی، تاب‌آوری، دانش‌آموزان دختر، متوسطه دوم. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
