پیوند عرفان ومشاوره؛ تقویت تاب آوری دانش آموزان با تکیه بر توکل در آموزه های عرفانی مثنوی
کد مقاله : 1314-8MEDUCT
نویسندگان
افروز خدابنده لو *1، محمد کریمی2
1ندارم
2قزوین، اداره کل اموزش وپرورش
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی پیوند آموزه توکل در مثنوی معنوی مولانا با تاب‌آوری دانش‌آموزان و تبیین ظرفیت آن برای بهره‌گیری در مشاوره مدرسه انجام شده است. پژوهش از نوع توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است و با تمرکز بر ابیات و حکایت‌های مرتبط با توکل، نسبت اعتماد به خداوند با کوشش، مسئولیت‌پذیری و مواجهه سنجیده با دشواری‌ها را بررسی می‌کند. مسئله اصلی آن است که چگونه می‌توان مفاهیم عرفانی را بدون تبدیل‌کردن توکل به انفعال، به گفت‌وگو و فعالیت‌های عملی متناسب با نیازهای دانش‌آموزان پیوند داد. تحلیل متون نشان می‌دهد که حکایت‌ها و ابیات منتخب مثنوی می‌توانند فرصتی فرهنگی برای بازاندیشی درباره ناکامی، امید، تشخیص امور قابل‌کنترل و انتخاب گام‌های عملی فراهم کنند. بر این اساس، استفاده از شعر در مشاوره می‌تواند با شناسایی مسئله و هیجان، تفکیک امور قابل‌کنترل، تفسیر مشارکتی بیت، انتخاب اقدام مسئولانه و بازنگری تجربه همراه شود. این رویکرد، پیوندی میان ادبیات عرفانی فارسی، پرورش تاب‌آوری و مشاوره دانش‌آموزان برقرار می‌کند؛ بااین‌حال، شعر مکمل فرایند مشاوره است و جایگزین خدمات تخصصی یا شواهد تجربی نیست. از آنجا که پژوهش حاضر اسنادی است، ارزیابی میدانی الگوی پیشنهادی برای داوری درباره امکان اجرا و پیامدهای آن ضروری است.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
تاب‌آوری، نوجوانان، مولانا،توکل.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر