| بازاندیشی به مثابۀ مهارتی تربیتی- اجتماعی در تربیت معلم فکور |
| کد مقاله : 1237-8MEDUCT |
| نویسندگان |
|
سیدصادق نبوی *1، محمد فقیری2 1گروه روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 2گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 888 -56441 تهران، ایران. |
| چکیده مقاله |
| بازاندیشی، اساس تربیت معلم فکور است و تقریباً همۀ ابعاد زندگی حرفه‌ای دانشجومعلم را در بر می‌گیرد. به عبارتی دیگر، بستر تربیتِ فرهنگی و اجتماعی است و زمینه را برای تربیت علمی و فلسفی دانشجومعلم فراهم می‌کند. هدف این پژوهش تبیین مفهوم بازاندیشی، تأثیر آن بر تربیت معلم فکور و استفاده از الگوها و عناصر آن است. در این پژوهش، مبانی نظری و پیشینه بازاندیشی از دیدگاه‌‌های مختلف بررسی شده و مورد تبیین قرار گرفته است. در مطالعه حاضر به بازاندیشی به مثابۀ پدیده‌ای تربیتی-اجتماعی نگریسته شده و پژوهشگران بر این باور هستند که نهادینه کردن آن با گسترش تفکر فلسفی به صورت آموزش رسمی و غیر‌رسمی ممکن می‌شود. روش پژوهش مورد استفاده کتابخانه‌ای و تحلیل اسنادی بود. نتایج پژوهش نشان داد که الگوها و عناصر بازاندیشی می‌تواند در توصیف و تحلیل پدیده‌های اجتماعی به کار رود و در تربیت معلم فکور مورد بهره‌برداری قرار گیرد. سه الگوی بازاندیشی در تربیت معلم فکور کاربردهای بیشتری دارند که عبارتند از: الگوی رالف و همکاران، الگوی گیبس و الگوی گرین‌اِوی. بر اساس یافته-های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که بازاندیشی به مثابۀ مهارتی تربیتی- اجتماعی در تربیت معلم فکور می‌تواند نقش مهمی ایفا کند و الگوها و عناصر بازاندیشی می‌تواند در توصیف و تحلیل پدیده‌های اجتماعی به وسیله دانشجومعلمان بکار رود. |
| کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.) |
| بازاندیشی، تربیت معلم، مهارت تربیتی-اجتماعی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
