| اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت‌نگر در کاهش پرخاشگری کلامی و رفتاری و ارتقای بهزیستی روانی دانش‌آموزان |
| کد مقاله : 1223-8MEDUCT (R1) |
| نویسندگان |
|
محمدحسین آسوده *1، مریم قلی پور فیروزجائی2، محسن علیزاده ثانی3 1اموزش و پرورش 2مدرس دانشگاه فرهنگیان خراسان جنوبی 3هیات علمی دانشگاه مازندران |
| چکیده مقاله |
| زمینه و هدف: نوجوانان در محیط‌های آموزش فنی و حرفه‌ای اغلب سطوح بالایی از رفتارهای پرخطر، از جمله پرخاشگری کلامی و رفتاری را نشان می‌دهند که می‌تواند مانع از پیشرفت تحصیلی و رشد اجتماعی-روانی آن‌ها شود. در حالی که مداخلات سنتی عمدتاً بر کاهش نقص‌ها تمرکز دارند، روانشناسی مثبت‌نگر با تقویت نقاط قوت روان‌شناختی، رویکردی پیشگیرانه ارائه می‌دهد. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یک برنامه مداخله‌ای ساختاریافته مبتنی بر چارچوب بهزیستی سلیگمن، جهت کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ارتقای بهزیستی روانی در دانش‌آموزان هنرستان ابوذر بیرجند انجام شد. روش‌شناسی: این پژوهش با استفاده از طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون/پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه پژوهش شامل 40 نوجوان پرخطر بود. سطح پرخاشگری با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری باس-پری (1992) و بهزیستی روانی با استفاده از مقیاس بهزیستی روانی وارویک-ادینبرگ (2007) اندازه‌گیری شد. مداخله شامل 8 جلسه با تمرکز بر نقاط قوت شخصیت و تنظیم هیجانات مثبت بود. یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که مداخله روانشناسی مثبت‌نگر تأثیر معناداری بر ارتقای بهزیستی روانی داشته است (p<0.001) همچنین این مداخله در کاهش تمامی ابعاد پرخاشگری دانش‌آموزان شامل پرخاشگری جسمی، پرخاشگری کلامی، خشم و خصومت (p<0.001) اثربخش بوده است. نتیجه‌گیری: یافته‌های این تحقیق می‌تواند شواهد تجربی لازم را برای ادغام چارچوب‌های روانشناسی مثبت‌نگر در برنامه‌های مشاوره‌ای هنرستان‌ها فراهم کند و راهکاری پیشگیرانه (به جای واکنشی) برای مدیریت رفتارهای پرخطر نوجوانان ارائه دهد. |
| کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.) |
| روانشناسی مثبت‌نگر، پرخاشگری، دانش‌آموزان هنرستان، بهزیستی روانی، نوجوانان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
