| اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان تروما بر شفقت به خود و انعطاف‌ناپذیری روان‌شناختی نوجوانان دارای تجارب نامطلوب کودکی |
| کد مقاله : 1211-8MEDUCT |
| نویسندگان |
|
سروش سمیعی فرد *1، محمد عباسی2، محمد امین موسایی2 1دانشجوی دکتری،گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان 2گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان تروما بر شفقت به خود و انعطاف‌ناپذیری روان‌شناختی نوجوانان دارای تجارب نامطلوب کودکی انجام شد. روش پژوهش، شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و مرحله پیگیری ۴۵ روزه بود. جامعه آماری شامل نوجوانان دارای تجارب نامطلوب کودکی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر خرم‌آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای (هفته‌ای یک جلسه) تحت درمان متمرکز بر هیجان تروما قرار گرفت و هر دو گروه در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری، پرسشنامه‌های شفقت به خود و پذیرش و عمل را تکمیل کردند. داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که این درمان موجب افزایش معنادار مؤلفه‌های مثبت شفقت به خود (خودمهربانی، اشتراک بشری و ذهن‌آگاهی)، کاهش معنادار مؤلفه‌های منفی آن (قضاوت خود، انزوا و همسان‌سازی افراطی) و کاهش انعطاف‌ناپذیری روان‌شناختی در گروه آزمایش شد (001/0>P) و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. بر اساس یافته‌ها می‌توان گفت درمان متمرکز بر هیجان تروما مداخله‌ای مؤثر برای ارتقای شفقت به خود و کاهش انعطاف‌ناپذیری روان‌شناختی نوجوانان دارای تجارب نامطلوب کودکی است. |
| کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.) |
| درمان متمرکز بر هیجان تروما، تجارب نامطلوب کودکی، شفقت به خود، انعطاف‌ناپذیری روان‌شناختی، نوجوانان. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
