کتاب‌درمانی و شعردرمانی در مدرسه: بررسی توصیفی-تحلیلی ظرفیت‌های ادبیات در مشاوره دانش‌آموزان
کد مقاله : 1181-8MEDUCT
نویسندگان
مهشید موسوی ندوشن1، علیرضا فاضلی شورکی *2، سعید دشتی رحمت آبادی2، ابوالفضل فلاح یخدانی2، ابوالفضل زارع زاده مهریزی2
1مدرس گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، یزد، ایران
2دانشجوی کارشناسی آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان شهید پاکنژاد یزد
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت‌های کتاب‌درمانی و شعردرمانی برای مشاوره مدرسه‌ای و تبیین چگونگی به‌کارگیری آن‌ها در کار با دانش‌آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع مرور اسنادی هدفمند بود؛ پژوهش‌های فارسی و لاتین مرتبط، همراه با نمونه‌هایی از متون کلاسیک فارسی، گردآوری و با تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. یافته‌ها نشان داد که کتاب‌درمانی تحولی بیشتر بر مهارت‌های اجتماعی و هیجانی گروه‌های دانش‌آموزی تکیه دارد، در حالی که شعردرمانی از راه ریتم، تصویر و فشردگی زبان، بیان هیجان‌ها را آسان‌تر می‌کند. هر دو رویکرد را می‌توان در چهار مرحله شناسایی، بررسی، هم‌نشینی و کاربست شخصی سازمان داد. شواهد تجربی داخلی بر اثربخشی این مداخله‌ها بر مشکلات رفتاری، افسردگی و مهارت‌های اجتماعی دلالت دارد، اما درباره مشکلات درونی‌سازی‌شده یافته‌ها یکدست نیست و شواهد مربوط به شعردرمانی در مدرسه هنوز اندک است. تحلیل چهار نمونه از متون کلاسیک، از مثنوی و گلستان تا چهارمقاله و غزل‌های سعدی، نشان داد که ادبیات فارسی مایه‌های غنی برای هم‌دلی، تاب‌آوری و بازسازی معنا فراهم می‌کند. نتیجه می‌گیریم که این دو رویکرد در کنار مشاوره رسمی و با رعایت ملاحظات اخلاقی، ظرفیتی کم‌هزینه و فرهنگ‌پذیر برای مدرسه‌اند، هرچند به پژوهش‌های تجربی بیشتری نیاز دارند.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
کتاب‌درمانی، شعردرمانی، مشاوره مدرسه، ادبیات فارسی، سلامت روان دانش‌آموزان.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر