نقش پیش‌بینی‌کنندگی سبک‌های دلبستگی در تحمل پریشانی دانش‌آموزان پایه ششم: دلالت‌هایی برای مشاوره مدرسه
کد مقاله : 1180-8MEDUCT
نویسندگان
عطیه اسماعیلی مهرآباد1، محمدرضا فتحی *2، نسرین بنکداری3
1گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملارد، ایران
2گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی -888 56441 تهران، ایران
3استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملارد، ایران
چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعیین‌کننده سبک‌های دلبستگی در سلامت روان دانش‌آموزان پایه ششم انجام شد. روش‌شناسی: این پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پایه ششم مدارس تهران بود که به مجتمع آموزشی قیاس مراجعه کرده بودند (۶۰۰ نفر). با استفاده از فرمول کوکران و نمونه‌گیری در دسترس، ۲۳۴ نفر انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های سبک‌های دلبستگی (هازن و شیور، ۱۹۸۷) و تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵) گردآوری و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن، سبک دلبستگی اجتنابی و سبک دلبستگی دوسوگرا با تحمل پریشانی (به‌عنوان شاخصی از سلامت روان) ارتباط معناداری وجود دارد. مدل رگرسیون نشان داد که سبک‌های دلبستگی، ۳۶ درصد از واریانس تحمل پریشانی را تبیین می‌کنند. در این مدل، سبک دلبستگی اجتنابی با ضریب بتای ۴۲/۰- قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده منفی و سبک دلبستگی ایمن با ضریب بتای ۲۲/۰ پیش‌بینی‌کننده مثبت سلامت روان بودند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، سبک‌های دلبستگی نقش تعیین‌کننده‌ای در سلامت روان دانش‌آموزان دارند. سبک دلبستگی اجتنابی قوی‌ترین عامل تهدیدکننده و سبک دلبستگی ایمن یک عامل محافظتی در برابر کاهش سلامت روان است. توجه به سبک‌های دلبستگی در طراحی برنامه‌های پیشگیرانه و مداخله‌های مدرسه‌محور برای ارتقای سلامت روان دانش‌آموزان ضروری به نظر می‌رسد.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
سبک‌های دلبستگی، سلامت روان، تحمل پریشانی، دانش‌آموزان پایه ششم
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی