نقش امید در پیوند سلامت روان فردی و همبستگی اجتماعی در شرایط بحران: یک مطالعه مروری ـ تحلیلی
کد مقاله : 1178-8MEDUCT
نویسندگان
سید علی حسینی *1، فاطمه مقدس فر2
1گروه آموزش علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان،صندوق پستی888-56441تهران،ایرانDepartment of Educational Sciences, Farhangian University, P.O. Box 56441-888, Tehran, Iran
2دبیر علوم اجتماعی ،اداره آموزش و پرورش بیرجند
چکیده مقاله
این مقاله با هدف بررسی نقش امید در سلامت روان فردی، همبستگی اجتماعی و تاب‌آوری جمعی در شرایط بحران، به روش مروری ـ تحلیلی انجام شده است. در این مطالعه، منابع نظری و پژوهش‌های داخلی و خارجی مرتبط با امید، پیامدهای روان‌شناختی بحران، حمایت اجتماعی، سرمایه اجتماعی و تاب‌آوری بررسی و در سه محور اصلی تحلیل شده‌اند. یافته‌های مرور نشان می‌دهند که امید، به‌عنوان سازه‌ای شناختی ـ انگیزشی، از طریق تقویت هدف‌گذاری، مسیرسازی و باور به توانایی اقدام، می‌تواند با کاهش احساس درماندگی و بهبود سازگاری روان‌شناختی ارتباط داشته باشد. در سطح اجتماعی نیز، حمایت متقابل، اعتماد، هویت مشترک و کارآمدی جمعی از عوامل مرتبط با تقویت همبستگی و تاب‌آوری در مواجهه با بحران هستند. تحلیل مطالعات نشان می‌دهد که امید و همبستگی اجتماعی رابطه‌ای دوسویه دارند؛ به‌گونه‌ای که حمایت و اعتماد اجتماعی می‌توانند زمینه تقویت امید را فراهم کنند و امید نیز با افزایش آمادگی برای مشارکت و همکاری جمعی ارتباط داشته باشد. بااین‌حال، شواهد مستقیم درباره این رابطه، به‌ویژه در بحران‌های ایران، محدود است. بر این اساس، توجه هم‌زمان به تقویت منابع روان‌شناختی افراد، شبکه‌های حمایتی و ظرفیت‌های نهادی می‌تواند در سیاست‌گذاری و مداخلات مدیریت بحران اهمیت داشته باشد.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
امید، سلامت روان، انسجام اجتماعی، سرمایه اجتماعی، بحران، همبستگی اجتماعی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر