اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر تکانشگری در دانش‌آموزان دختر دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی
کد مقاله : 1135-8MEDUCT
نویسندگان
پروین جوادی *1، سیدرامین فاتحی2
1کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه پیام نور، قزوین، ایران.
2کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل، اردبیل، ایران.
چکیده مقاله
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر تکانشگری در دانش‌آموزان دختر دارای اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بود.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش‌آموزان پسر دوره دوم متوسطه دارای اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در شهر اردبیل در سال تحصیلی 1404-1405 را شامل شد. نمونه‌گیری به شیوه خوشه‌ای بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش‌آموز دختر دارای اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تکانشگری بارت ۱۱ بود. گروه آزمایش پروتکل آموزش تنظیم هیجان را در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای دریافت کرد و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد.
یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش تنظیم هیجان باعث کاهش معنادار تکانشگری در دانش‌آموزان پسر دارای اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی شد (۰۵/۰>p).
بحث و نتیجه‌گیری: آموزش تنظیم هیجان می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر در کاهش تکانشگری دانش‌آموزان دارای اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
آموزش تنظیم هیجان، تکانشگری، اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی، دانش‌آموزان دختر
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی