اثربخشی واقعیت‌درمانی در ارتقای امید به زندگی دانش‌آموزان هنرستانی: مطالعه‌ای در جهت بهبود سلامت روان در محیط‌های آموزشی
کد مقاله : 1122-8MEDUCT (R2)
نویسندگان
محمدحسین آسوده *1، عباس محمودزاده2، سیدسامان امیرآبادی زاده3، حسین جانی4
1اموزش و پرورش
2مدیر هنرستان فنی ابوذر
3معاون آموزشی
4معاون فنی
چکیده مقاله
امیدواری یکی از مؤلفه‌های مهم سازگاری روان‌شناختی است که می‌تواند در هدف‌گذاری، پیگیری اهداف و مواجهه سازنده با موانع نقش داشته باشد. واقعیت‌درمانی، مبتنی بر نظریه انتخاب، با تأکید بر مسئولیت‌پذیری، ارزیابی رفتارهای کنونی و برنامه‌ریزی برای دستیابی به اهداف، رویکردی بالقوه برای تقویت امیدواری محسوب می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی واقعیت‌درمانی بر امید به زندگی دانش‌آموزان انجام شد.
این پژوهش با طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه شامل دانش‌آموزان پایه دوازدهم هنرستان فنی ابوذر شهر بیرجند در سال ۱۴۰۵ بود. نمونه شامل 5۰ دانش‌آموز از دو کلاس پایه دوازدهم بود که در گروه آزمایش و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در شش جلسه آموزش مبتنی بر واقعیت‌درمانی شرکت کرد و گروه کنترل در این مدت آموزش مداخله‌ای مشابهی دریافت نکرد. امیدواری متغیر وابسته پژوهش بود و ارزیابی آن بر اساس پرسشنامه امید به زندگی اسنایدر و همکاران(1991) بود. داده‌ها در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوری شدند.
نتایج تحلیل آماری نشان داد که میانگین نمرات امید به زندگی در پس آزمون گروه آزمایش به طور معنادای از میانگین نمرات پس آزمون در گروه کنترل بالاتر است. در جدول تحلیل کوواریانس ، اثر گروه با F(1,47)=175.70، مقدار معناداری (p=.001) گزارش‌شده است
این پژوهش با تمرکز بر دانش‌آموزان هنرستانی، به بررسی ظرفیت واقعیت‌درمانی برای ارتقای امیدواری در محیط آموزشی می‌پردازد. نتیجه‌گیری درباره اثربخشی این مداخله مستلزم تحلیل داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون، مقایسه مناسب گروه‌ها و گزارش اندازه اثر است. یافته‌های نهایی می‌توانند به روشن‌شدن ظرفیت کاربرد واقعیت‌درمانی در برنامه‌های مشاوره مدرسه‌محور کمک کنند
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
واقعیت‌درمانی؛ امید به زندگی؛ دانش‌آموزان هنرستانی؛ سلامت روان؛ مشاوره مدرسه
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر