| صورت‌بندی الگوی آموزش علوم اجتماعی برای پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی مرتبط با زیست دیجیتال در دوره متوسطه: یک مطالعه داده‌بنیاد |
| کد مقاله : 1108-8MEDUCT |
| نویسندگان |
|
زاهده رحمانیان *1، فائزه غلامی حقیقی2، مبینا زارع منشادی2، مهرسا حسنی2 1استادیار، گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 2دانشجوی کارشناسی آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، یزد، ایران |
| چکیده مقاله |
| گسترش زیست دیجیتال و حضور روزافزون دانش‌آموزان در محیط‌های مجازی، در کنار فرصت‌های آموزشی و ارتباطی، زمینه بروز برخی آسیب‌های اجتماعی را فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف صورت‌بندی الگوی آموزش علوم اجتماعی برای پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی ناشی از زیست دیجیتال انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش نظریه داده‌بنیاد اشتراوس و کوربین انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان ۱۲ نفر از دبیران علوم اجتماعی دوره‌های متوسطه اول و دوم بودند که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد «تحول دیجیتال» و «آسیب‌زایی اجتماعی» شرایط علّی، «بافت آموزشی» و «اجتماعی‌شدن دیجیتال» شرایط زمینه‌ای و «محدودیت آموزشی» و «پیچیدگی دیجیتال» شرایط مداخله‌گر را شکل می‌دهند. «توانمندسازی پیشگیرانه» به‌عنوان پدیده محوری و «آموزش انتقادی»، «گفت‌وگوی اجتماعی»، «یادگیری موقعیتی»، «هدایت تأملی» و «کنش مشارکتی» به‌عنوان راهبردها شناسایی شدند. پیامدهای این الگو نیز شامل «شایستگی دیجیتال»، «مسئولیت اجتماعی»، «تاب‌آوری اجتماعی»، «مشارکت آگاهانه» و «کاهش آسیب‌پذیری» بود. الگوی حاصل بر نقش آموزش علوم اجتماعی در تقویت تحلیل، قضاوت و کنش مسئولانه دانش‌آموزان در زیست دیجیتال تأکید دارد. |
| کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.) |
| زیست دیجیتال، آموزش علوم اجتماعی، آسیب‌های اجتماعی، توانمندسازی پیشگیرانه، شایستگی دیجیتال، داده‌بنیاد. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
