واکاوی فلسفه و فرهنگ آن در قرآن ونهج البلاغه مشاوره وآسیب شناسی
کد مقاله : 1081-8MEDUCT (R2)
نویسندگان
حمیدرضا وردی *
عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
مشورت یکی از مفاهیم بنیادین در نظام فکری و رفتاری اسلام است که در قرآن کریم و نهج‌البلاغه جایگاهی برجسته به خود اختصاص می دهد. بررسی فلسفه وفرهنگ مشورت نه تنها مارا به سمت چگونگی وچرایی مشورت سوق می دهد بلکه روشن می سازد که چرا انسان به مشورت با دیگران نیاز دارد و این نیاز چه نسبتی با محدودیت معرفتی، کرامت انسانی و توکل بر خداوند دارد؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد اسنادی،کتابخانه‌ای، نگارش شده است و ابتدا فلسفه وجودی مشورت را در آموزه‌های قرآنی بازخوانی می‌کند و سپس فرهنگ مشاوره را به‌مثابه یک نظام فکری و رفتاری، از میان آیات قرآنی بررسی می‌نماید ودرادامه،اندیشه های امام علی(ع) در نهج‌البلاغه رادر قالب خطبه‌ها، نامه‌ها، حکمت‌ها و کلمات قصار، از حیث فلسفه مشورت، ویژگی‌های مشاور شایسته و پیوند مشورت با عدالت و حکومت‌داری وآسیبهای ناشی از مشورت ناسالم ، بررسی و تحلیل می‌نماید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که قرآن کریم، مشورت را نه تنها یک ابزار مدیریتی بلکه امری در راستای حفظ کرامت انسان و جلوگیری از استبداد رای و از طرفی در طول توکل به خداوند متعال تفسیرمی‌کند. نتیجه آنکه، قرآن ونهج‌البلاغه مشورت را درساحت اخلاق فردی، اجتماعی، مدیریت در همه حوزه ها و حکومت‌داری تبیین و عملیاتی می‌سازد. وجه اشتراک اصلی دو منبع اسلامی، پیوند ناگسستنی میان مشورت، عقلانیت جمعی و مسئولیت‌پذیری نهایی کسی است که تصمیم نهایی را می گیرد. نهج‌البلاغه با تمرکز بر معیارهای انتخاب مشاور مثل امانت، خیرخواهی، تجربه و آسیبشناسی مشورت با ناصالحان، بربعد عملیاتی و مدیریتی آموزه قرآنی می‌افزاید.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
کلیدواژه‌ها: مشورت و شورا، فلسفه مشاوره، فرهنگ مشاوره ، آسیب شناسی، کاربردهای معاصرفرهنگ مشاوره
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر