اثربخشی آموزش واقعیت درمانی بر تعلل ورزی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه
کد مقاله : 1061-8MEDUCT
نویسندگان
سید عدنان حسینی *، محمد باردل، حسین سلیمی
گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش واقعیت درمانی بر تعلل ورزی دانش آموزان پسر مقطع دوم متوسطه ارومیه در سال تحصیلی 1404-1403 انجام شد. روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. بدین گونه که ابتدا 48 نفر دانش‌آموز با روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای از بین آزمودنی‎هایی که دارای نمره تعلل ورزی پایین بودند انتخاب‌شده و به‌طور تصادفی 24 نفر آن‌ها در گروه کنترل و 24 نفر در گروه آزمایش جایگزین شدند. برای هر دو گروه پرسشنامه تعلل ورزی تاکمن (1991) در مرحله پیش‌آزمون اجرا شد. سپس مداخله آموزش واقعیت درمانی بر روی گروه آزمایش به مدت ده جلسه یک‌ساعته و هر هفته دو جلسه اجرا گردید. در این مدت گروه کنترل هیچ برنامه‌ای را دریافت نکردند و در پایان مجدداً پرسشنامه تعلل ورزی در مرحله پس‌آزمون به عمل آمد. تحلیل نتایج با استفاده از نرم‌افزار SPSS-25 و آزمون تحلیل کوواریانس یک طرفه انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که تفاوت معنی‌داری بین گروه‏های آموزش و کنترل از نظر تعلل ورزی تحصیلی وجود داشت (001/0P<) و نمره تعدیل‌شده تعلل ورزی گروه آزمایش، پس از آموزش واقعیت درمانی پایین‌تر از گروه کنترل بود. بر اساس نتایج حاصله می‌توان گفت آموزش واقعیت درمانی، می‌تواند به عنوان یک کاربندی مناسب در راستای کاهش تعلل ورزی دانش آموزان، مد نظر مشاوران و سایر عوامل مدرسه قرار گیرد.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
واقعیت درمانی، تعلل ورزی، خودتنظیمی، تصمیم‌گیری.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی