کاربرد نظریه یادگیری معنادار آزوبل در یادگیری مفاهیم درسی دانش‌آموزان دوره ابتدایی
کد مقاله : 1022-8MEDUCT
نویسندگان
فاطمه یزدان‌پناه *1، مجید پاکدامن2، امیرحسین غلامی بیناباج1
1آموزش و پرورش
2دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده مقاله
این مقاله به بررسی کاربرد نظریه یادگیری معنادار دیوید آزوبل در آموزش مفاهیم درسی دوره ابتدایی می‌پردازد. یادگیری معنادار با برقراری پیوند میان دانش جدید و دانش پیشین، در تقابل با یادگیری طوطی‌وار، نقشی بنیادین در درک عمیق و پایدار مفاهیم دارد. دوره ابتدایی به دلیل حساسیت در شکل‌گیری پایه‌های شناختی، نیازمند رویکردهایی است که دانش‌آموز را از یادگیری سطحی به یادگیری فعال هدایت کند. این پژوهش با رویکرد مروری-تحلیلی و از طریق واکاوی منابع علمی معتبر، مبانی و کاربردهای این نظریه را مورد بررسی قرار می‌دهد. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که به‌کارگیری هدفمند «پیش‌سازمان‌دهنده‌ها»، «نقشه‌های مفهومی» و «مثال‌های عینی»، با سازمان‌دهی به ساختار شناختی دانش‌آموز، به شکل‌گیری یادگیری معنادار کمک شایانی می‌کند. همچنین نتایج بیانگر آن است که معلم با ایفا کردن نقش تسهیل‌گر و پیونددهنده دانش، می‌تواند بستری مناسب برای ارتقای کیفیت یادگیری فراهم آورد. در نهایت، با تلفیق یافته‌ها، راهکارهای عملی برای بهره‌گیری از این نظریه در کلاس‌های درس ارائه شده است تا معلمان بتوانند دانش‌آموزان را به سوی یادگیری با‌معنا، پایدار و خودتنظیم هدایت کنند.
کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.)
یادگیری معنادار، نظریه آزوبل، دوره ابتدایی، ساختار شناختی، پیش‌سازمان‌دهنده، نقش معلم.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر