| اثربخشی آموزش قصههای کلیله و دمنه بر کاهش میزان پرخاشگری دانشآموزان دختر پایهی ششم |
| کد مقاله : 1019-8MEDUCT |
| نویسندگان |
|
آرزو دلفان بیرانوند *1، احمد بیات1، محدثه حسنزاده2 1استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 2کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| روش پژوهش نیمهآزمایشی و از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری شامل همهی دانشآموزان دختر پایهی ششم در سالتحصیلی 1404- 1403 به تعداد 1200 نفر بود. از این میان تعداد 40 نفر به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. سپس در هر گروه 20 نفر (آزمایش و کنترل) به صورت تصادفی قرار داده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامهی استاندارد پرخاشگری باس و پری (1992) بود. بستهی آموزشی مورد استفاده در این پژوهش شامل آموزش قصههای کلیله و دمنه بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره و نرمافزار SPSS-25 استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش قصههای کلیله و دمنه باعث میشود پرخاشگری دانشآموزان کاهش معناداری پیدا کند (05/0 > P). آموزش قصههای کلیله و دمنه میتواند 45 درصد از تغییرات پرخاشگری را در دانشآموزان تعیین کند. آموزش قصههای کلیله و دمنه باعث میشود که میانگین پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی، خشم، و خصومت دانشآموزان کاهش معناداری پیدا کند. این آموزش میتواند 51 درصد از تغییرات پرخاشگری بدنی، 54 درصد از تغییرات پرخاشگری کلامی، 61/0 درصد از تغییرات خشم، و 53/0 درصد از تغییرات خصومت را در دانشآموزان تعیین کند. برپایهی این نتایج میتوان گفت که آموزش قصههای کلیله و دمنه میتواند به عنوان یک روش کاهش پرخاشگری در مدارس مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها (کلمات کلیدی مقاله را با کاما از یکدیگر جدا کنید و در این قسمت قرار دهید.) |
| قصههای کلیله و دمنه، ادبیات فارسی، پرخاشگری، دانشآموزان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |